Her anne babanın çocuklarıyla iletişimde sorun yaşadıkları dönemler olabilmektedir. Özellikle söz dinlemeyen ve dönem dönem anne babalarını çok fazla zorlayan çocuklara rastlanmaktadır.

Dikkat Eksikliği, dikkatte bir eksiklikten ziyade, kişinin dikkatini istemli olarak bir işleme,özellikle zihinsel uğraş gerektiren ve kişinin ilgi alanının dışında olan konulara -ki bu öğrencilerde sıklıkla ders çalışmadır- yöneltmekte ve sürdürmekte güçlük çekmesidir.

Strese maruz kalan çocuklarda, ergenlik dönemi başlayan hormon değişiklikleri saç, kıl, kaş koparma hastalığına yol açabiliyor.

Çocukların, psikolojik savunma mekanizmaları yetişkinlere göre çok daha az gelişmiş olduğundan stresle baş etmede zorluk yaşayabiliyorlar. Anne veya babanın yoğun iş temposu, özel hayatlarında yaşadıkları sıkıntılar, bazı hastalıklar gibi nedenlerle maruz kaldıkları stres, ailenin bir bireyi olan çocukların da stresle karşı karşıya kalmasına neden oluyor.

Yaşamın ilk yılında (Oral dönemde) çocuklar dünyayı ağızları ile tanırlar, oyuncaklarını, parmaklarını ve evde bulduklarıhemen herşeyi ağızlarına görürürler çünkü bu, onların dünyayı tanıma yöntemidir. Bu durum bebeğin ilk yılı için normalve gerekli bir dönemdir. Ancak dört yaşından sonra parmak emme hala devam ediyorsa bunun altında yatan bir problem olabilir.

Patronunuzu kum torbası olarak hayal ettiğiniz, gürültücü komşularınızın arkasından söylendiğiniz oluyor mu? Yetişkinlerin hayatı bu kadar gerilimliyken çocukların dünyası da çizgi filmlerdeki gibi renkli, neşeli kalamıyor ne yazık ki…