Adı Soyadı: FATMABETÜL ÇOBAN
Yaş: 22
Nereden katılıyor: ANKARA


Yazıyı yazarken birden içimi çektim nedense. Benim doğum hikayem de görümcemleri eve yemeğe davet ettiğim gün başladı. Paşamın halası çabuk gel ben gitmeden göreyim seni demişti. Doğuma 3 hafta vardı. Benım paşa erken geldi. Yemekten sonra göl kenarına çay içmeye gittik. Orda da yerde oturduk. Doğum sancılarım orada başlamış. Ama ben anlayamadım, dedim kı ayakta kaldım ondandır. Dönüste de eşimin dayısının hanımı ‘Allah kurtarsın’ demişti.

Hani derler ya ALLAH söyletti diye, o hesap doguma 3 hafta var niye öyle dedi demiştimkendi kendime. Kayınvalidemlere geldik belim ağrıyor ama ben doğuma yormuyorum yine. Eve geldık kanepeye uzandım eşime ‘Ben bu gece doğurmazsam son zaman kadar giderim’ dedim. Yattım ama belim şidretli ağrıyor. Gece 2 ve 3’te kalktım. Hafif bir kanamam var. Eşimi kaldırdım ‘Doktora gidelim’ dedi. Ben de ‘Yok’ dedim. Doğum yapacağım hastaneden doğumla ilgili kağıt vermişlerdi. Ona baktım. Şunlar şunlar olursa gelin diye yazıyordu. 4 ile 5 arası bekledim sancılarım 5 dakikada bir geliyor.

Bu esnada duş aldım, yasin okudum, valiz hazırdı zaten. Ama ben yalancı doğum sancısıdır diyorum, su falan gelmedi ya. Çok kanama da yok. Neyse sabah 06.30’da hastaneye vardık, doğum başlamış dediler. Doğum odasına girdim. Bastan da anlaştım bana bağırma demeyin ben bağırırım diye. Sağolsunlar demediler. Ben bir bağrıyorum ama hastane sesimle inliyor, günlerden pazar. İlk dogumun 13 ya da 14 saat sürebileceğini biliyorum. Gözüm sürekli saatte.

Zaman geçsin diye bekliyorum. Bana epidural ister misin diye sordular, istememiştim ama dayanamayınca istedim. 5 cm açılma olunca yaptılar. Sancı oluyor ama o kadar şiddetli değil tabi. Suyumu da kendileri patlattılar ve aksam 17.55 gibi paşam dünyaya geldi. Çirkin bir oğlun oldu dediler. Küçüçük 2 kilo 400 gr. görseydiniz o halini. Kucağıma verdiler sonra hemen aldılar. Emzirmek istedim ama solunumu biraz yavaş deyip götürdüler. Neyse üşümüş paşa. 2 saat sonra verdiler. Küçücük oldugu için ememedi.

O gece bağrımda yattı, nefesini dinledim kokladım. Allah’ım nasıl bir güzel duygu o sabaha kadar uyumadım, onu seyrettım. Emzırmek de çok güzel bir duygu, bu duyguyu tatmayan bilemez. Emzirmek, doğurmak hayatta en büyük mücize bence. Paşam minik paşam benim, şu an 14 aylık ve çok tatlı. Bu ates olcerı kazanmak ıstıyorum en onemlı şey ve bundan almayı çok istedım ama imkan olmadı. Umarım kazanırım, gerçekten ama gerçekten ıstıyorum. Saygılar. Bu da benım hikayem...

Paylaşmak ister misin?

Submit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Güvenlik kodu
Yenile