Maden ocağının dibinde

Hava yok, ışık yok

Besin yok, karın yok

Oğlun bile yok

Bir sen varsın direnen....

Direnebilen biri var mı? Orada kimse var mı sorusunu sorup duruyoruz günlerdir. Yangın sürüyor hem madende hem yüreklerimizde. Madencilere adanmış bu şarkının sözleri günlerdir fazlasıyla yüreğimi acıtıyor. Aklıma çengel atmış durumda beni yakıyor, canı yanan hala haber bekleyen insanları tüm bir Soma Halkı' nı acıtan elim kazanın sonuçları hala tartışılıyor. Hukuki boyutlar tartışılıyor. O kısmı hukukçulara bırakıyorum.

İnsani boyutunda tüm ülkenin bağrına ateş düştü sadece madene değil. Kimse çıkıp ta sorumluluk almıyor herkes kendini aklama peşinde. O madene girenler çocuklarının ekmeğinin peşindeydi. Duyma cihazının taksidini ödüyordu, iki kızı üniversitede diye emekliliğine rağmen yine ocaktaydı. İşçimiz, mühendislerimiz. Binbir emekle yetişmiş, ailelerinin göz bebeği belki de tek geçim kaynağı gelecek umudu insanlar.

Maden ocağının dibinde. ... ayırdılar seni dünyadan Aldılar elinden ışığını, havanı, besinini sevdiğin kadını, taptığın oğlunu aldılar elinden ayırdılar seni dünyadan Bir sen varsın direnen Maden ocağının dibinde. Benim artık direnişten ümidim yok. Herkes gibi mucize bekledim. Mucizeye yakın çıkışlar vardı. Günlerdir gözüm kulağım haberlerde. Yapılan açıklamalarda. Işıksız, havasız, cansız emekçilerde. Emeğini adadığı ardında bıraktığı ailelerinde. Yavuklusunu, anasını, evladını, eşini tüm ailesini her gün ardında bırakıp madene inen onca işçide.

Yürekler ipince bıçaklarla dağlanıyor kordan ateşlerle yanıyor günlerdir. Kızgınlığım soğukkanlı açıklamalarla isyan etmeyin demeye getiren herkese. Elimizde değil isyan etmemek. Ruhumuz kanırtılıyor bu bekleyişte. İçimiz yanıyor her dönemeçte.

Başımız sağolsun. Bundan sonraki acıları engellemek için tüm imkanlar tüm önlemler seferber edilsin istiyorum. Bu istekte yalnız değilim biliyorum. ama onlar orada yalnız öldüler bunu düşünmekten kendimi alamıyorum. için için yanan toprak altında. gözlerim yanıyor ışığı bir daha asla göremeyecek insanlarımızın acısına ayıp etmemek için ışığa sadece ışığa bakıyorum.

O ışıktan payını alan insanların kayıplarımız için elinden geleni yapıp fedakarlıkla, azimle ve şefkatle ellerini acı çeken insanlara uzatmalarını ama bunu reklama çevirmemelerini umuyorum.

BAHAR SAR

Paylaşmak ister misin?

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Güvenlik kodu
Yenile