Dün gece yarısına doğru onu kaybettiğimizin haberini aldım. Onu tanıyalı çok olmamıştı ama çok sevmiş, kendime çok yakın hissetmiştim. Daha üç ay önce biricik kızını evlendirmiş, o gece Grace Kelly kadar zarif bir kayınvalide olmuştu.

Ortak çok noktamız vardı. O da annesini babasını yitirmişti, o da eş durumundan gurbete gelin gitmişti, onun da çocukluğu küçük bir şehirde geçmişti, bir sürü ortak arkadaşımız vardı.

Bugün Dünya Engelliler günü. Engelli çocuklar için Atlarla Terapi yapılan Göllü Binicilik'de anneler için Gönüllü Yaşam Koçluğu yaparken tanıştığım bir annenin hazin hikayesini sizlerle paylaşıyorum.

Onu Eylül 1966'da tanıdım. Kütahya Gazi Kemal İlkokulu'ndaki ilk öğretmenim idi. Adı Nuran Yılmaz. Nasıl insanın annesi-babası çok özeldir ve çok sevilir, onlara yakın bir sevgiyle sevmiştim onu.

Mesleğine aşık, prensip sahibi, gerçek bir Atatürk hayranı, Cumhuriyetle yaşıt bir Cumhuriyet kadınıydı.