10
Ağu

Zor da olsa, hayırlısıyla bitirdik Ramazan-ı Şerifimizi bu yıl da. "Sıcakla mı, susuzlukla mı, açlıkla mı mücadele edelim" derken şeker bayramımızı idrak ettik sonunda.

Bayram yaza gelmeye başladığından beri, hepimizde tatil hazırlığı, telaşı var. Hiç kimse "bayram için dolma sarayım, baklava açayım" demiyor haklı olarak. Çünkü, gençler tatile gidince, büyüklerin elini öpmeye gelecek kimse yok.

Ben gittim annemin elini öpmeye, ama kapı duvar, son 15 yıldır olduğu gibi. Bilen bilir, sevdiklerini kaybedenler için bayramlar buruk geçer. Benim için de öyle, ama ne yapalım, herşey Allah'tan olunca alışıyor insan. "Daha başka keder vermesin Rabbim" diyerek, daha kötü durumda olanları düşünerek avunuyoruz.

Bayramlar, çocuklar için zaten. Önemli olan onların mutlu olması, yüzünün gülmesi. Yeni yeni ciciler giymeli bütün çocuklar, imkanı elverdiğince. İnşallah bu bayramda zengin-fakir, kimseli-kimsesiz, din, dil, ırk ayrımı olmadan hepsinin yüzü güler.

Ne olur, bayramda çocukları sevindirelim, onların mutluluğu bizim mutluluğumuz olsun. Çocukları sevindiren insanlardan Allah razı olsun.

Bu yazı da, ruh halime göre biraz hüzünlü oldu, işte böyle.

Hepimizin bayramı, sevdiklerimizle birlikte mutlu, huzurlu, şeker gibi geçmiş olsun...

Sevgiyle

Betül Aydın

Paylaşmak ister misin?

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Güvenlik kodu
Yenile