Aslında mutlu olmak bizim elimizde. Yaşamı nasıl gördüğümüzdür mutluluk.

Mutlu olmak için paraya mı ihtiyacımız var? Bazılarımız öyle düşünür, “parasız saadet olmaz” derler.

Çok paran olsun, yiyip içip gez, eve gelip yalnız yatınca yatağına, hüzün çökünce yüreğine, neye yaradı para. İnsanın insana, sevgiye ihtiyacı vardır. Yanında güvendiği, sevdiği, onu seven, onu yarı yolda bırakmayacaklar varsa, mutludur.

Ailesidir insanın mutluluğu; çocukları, eşi, kardeşleri, anne- babasıdır. Onların iyiliği, sağlığıdır. Arkadaşımın dediği gibi, “Benim ölümcül bir hastalığım yok, sevdiklerim de sağlıklılar, hepsi yanımdalar. Oh çok şükür, benden mutlusu yok!”

Beşeri ihtiyaçlarımızı görebiliyor muyuz kimseye muhtaç olmadan. Tuvalete gidebilmek, yemek yiyebilmek, evini temizlemek, markete pazara gidip alışveriş yapabilmek, yetmez mi mutluluğa?

En büyük zenginlik mutluluk. En büyük zenginlik sağlık. Sağlıklıysak daha ne isteriz ki hayattan? Sevdiklerimiz yanımızdaysa, geçinebilecek kadar gelirimiz de varsa, yeter.

Eğer gerçekten insan olduğumuzu idrak ediyorsak, o bile mutlu olmaya yeter. Çünkü en üstün varlıktır insan, yaratılanların en değerlisidir.

Nankörlük etmeyelim ne olur, elimizdekilerle mutlu olalım, mutlu edelim.

Ben çok mutluyum…

Siz de mutlu olun…

Betül Aydın

Paylaşmak ister misin?

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Güvenlik kodu
Yenile